merhaba,

en yüce değer insan olmaktır... neden unutuyoruz bunu?

vefalıysan, özü sözü birsen, emeğe saygılıysan, yalandan uzaksan, dostunu sırtlayabiliyorsan, düşmüşe, ezilene elini uzatıyorsan, haksızlığa karşı duruyorsan, paylaşmayı seviyorsan, düşünüyor ve karşındakinin düşüncelerine saygı gösteriyorsan, sevmeyi biliyorsan, diğer insanlarla empati kurabiliyor, kendini onların yerine koyabiliyorsan, doğayı kirletmiyorsan… değerlisin benim gözümde… insansın çünkü… milliyetin, dinin, cinsiyetin, cinsel tercihin beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor…

ya ırklarıyla, damarlarındaki asil kanla övünenler… sırf başka bir milletten olduğu ve farklı düşünceleri savunduğu için öldürülen bir insanın ölümünü sevinçle karşılayan zavallılar, ne demeli size? neyi nasıl anlatmalı?

bir ermeninin ermeniyim demesi, bir kürdün kürdüm demesi bile damarlarınızdaki o çok asil kanınıza dokunuyor... asil kanınız daha bir negatifleşiyor... köpürüyor... asil kan... kanda asalet aramak... neden bana bu kadar gülünç geliyor... ve bir o kadar da acı…

hrant bir yurtseverdi... evet, kanında sizin asil kanınızdan yoktu ama, o bu ülkenin insanlarının daha insanca bir düzende, kardeşçe yaşamasını düşledi, yoksulluklar içinde geçen yaşamı boyunca bunun için çabaladı, bütün tehditlere karşın çok sevdiği bu ülkeyi terk etmedi... görüşlerini açıklamaktan hiç çekinmedi... ırkçılığı en büyük suç saydı... halklar arasındaki düşmanlıkları kaldırmak için çaba sarf etti... zulümlere uğramış bir halkın evladıydı, asil olmadığı düşünülen kanları bolca dökülmüş bir halkın evladıydı, yine de kimseye karşı kin tutmadı... kin tutan, öfke duyanları da içlerindeki bu zehirden kurtulmaya çağırdı... sevgiyi her zaman baş tacı yaptı…bu ülkenin ve bu ülke üzerinde yaşayan her kökenden insanın haklarını ölümüne savundu... o bir barış güverciniydi... “bu ülkede güvercinlere dokunulmaz” diyordu son yazısında… şişli’de bir kaldırım… kaldırımda bir güvercin… güvercinin kanadında kan… kan…

güzel bir insandı o, görmediniz mi, ne kadar da bizden biriydi, sevgi dolu, duygusal bir adam... "biz kardeşiz" derken gözleri dolan... “türklüğe hakaret suçlaması”nı alnına leke sayan… yoksulluklarla büyümüş, yoksululuklarla yaşamış bu güzel insan altı delik pabuçlarıyla ayrıldı aramızdan…

istese basar giderdi,  bir çoğunuzu kapağı atmak için çabaladığı avrupa ülkelerinden birinde paşalar gibi yaşardı… bizleri bırakmaya gönlü elvermedi… kendisine olan saygısı, ülkeye ve ülke insanlarına olan sevgisi nedeniyle kaldı burada… “türkiye'de kalıp yaşamak, hem bizim gerçek arzumuz, hem de türkiye'de demokrasi mücadelesi veren, bize destek çıkan, binlerce tanıdık tanımadık dostumuza olan saygımızın gereğiydi. kalacaktık ve direnecektik.”

dostlarına, bizlere olan saygın gereği kaldın ve direndin… şimdi dostların olarak bizler uğurlayacağız seni… ırkçılığa, yoksulluğu, cehaleti, zulmü bu ülkenin insanlarına reva görenlere, kula kul olmayı dayatanlara direnmeyi sürdüreceğiz… “yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek” sürecek uğraşımız…

bu yüzden ben de hrant'ım ve ermeniyim bugün!!!                                   

                 Kenan Yücel, 22.01.2007

VE BİR ALINTI: Rus şair Yevgini Yevtuşenko şöyle demişti: "Kanımda yahudi kanı yok, ama çürüten nefreti karşısında antisemitistlerin, ben bir yahudiyim... İşte o yüzden de kendime gerçek bir Rus diyebiliyorum"