bu metruk evin de bir öyküsü olmalı... - her mektup okurunu bulur bir gün... - Blogcu



•-)•––––KENDiMi BiR MEKTUPTA SEYRETTİM, BüYüLü BiR AYNAYDI BU––––•(-•

her mektup okurunu bulur bir gün...

8/5/2007 - bu metruk evin de bir öyküsü olmalı...

Kategori: FOTOGRAF

                                                                                                      fotoğraf: kenan yücel

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum yaz! :: ARKADAŞINA ÖNER !

2007-05-10 13:26:10 - deniz'e yanıt

Yorum yazarı: gezenti
denizcim aynı şeyi ben de düşündüm... mangal yapıyorlardır elbette... senin mangalın kadar iyi midir? bilinmez... ama seni baharın çarptığına eminim... :)
Bağlantı

2007-05-10 10:06:43 - ilave geyik :))

Yorum yazarı: Deniz
Bu arada koltuk değneğinin yanında asılı olan maşa, acaba bu meskende mukim kişilerin mangal da yapıyor olmalarına işaret ediyor olabilir mi? :)))

Üzerimde baharın etkisi var galiba :))))

Deniz
Bağlantı

2007-05-10 08:37:32 - o evin bendeki öyküsü

Yorum yazarı: gezenti
o evi aldıkları gün eşiyle sabaha kadar uyumamışlardı... biraz borçlanmış olmak bile canlarını sıkmıyordu... heyecanla evi nasıl düzenleyeceklerini tasarlıyor, şimdilik eski perdelerini kullanabileceklerini kararlaştırıyor, orada çok daha mutlu olacaklarını yürekten inanıyorlardı.. Olması gereken buydu... bir hafta sonra taşındılar... daha o gün komşuları ellerinde yiyeceklerle ziyaretlerine gelmişlerdi... böyle sıcacık insanlarla komşu olmak içten içe sevindiriyordu onları, ev almamış iyi komşular almışlardı...
arabalardan, kalabalıktan, gürültüden uzak sokaklarda dolaşıyorlardı... hergün biraz daha seviyorlardı yaşadıkları yeri... çocukları yoktu... olmayacaktı da, kabullenmişlerdi... zamanlarını birlikte olmanın huzuru ile geçiriyorlardı... evin borcu bir yandan ödenirken bir yandan yaşlanıyorlardı... daha aşklarının ilk zamanlarında birbirlerine ;birlikte yaşlanacağız; demişlerdi...
yıllar oyun oynadı; eşi geçirdiği rahatsızlıktan koltuk değnekleri kullanmaya başladı. Önce kabullenemediler, zamanla bununla yaşamayı da öğrendiler... eşi koltuk değneklerine her yaslanışında içten içe kıskançlık duymuyor da değildi; o hep kendisine yaslanırdı oysa... sonraları eşine destek olduğu için koltuk değneklerini de sevmişti...
...
bunlar mı yaşandı bilmiyorum? ne fırtınalar koptu tanık değilim... fotoğrafı çekildiği gün gördüğüm duvara asılı koltuk değnekleri, çok etkilemişti beni... tek dileğim içinde yaşam sürdüren o ailenin çok mutlu yaşamış olması....
sevgimle...


Düzenleyen gezenti gün: 10/5/2007 saat: 08:39
Bağlantı

2007-05-09 11:23:48 - ***

Yorum yazarı: zuleyla
bu evin öyküsünü düşünmek ne kadar heyecan verici...
Bağlantı

2007-05-08 08:50:54 - ironik

Yorum yazarı: Deniz
Bence çok ilginç ve ironik olan, metruk evin duvarında asılı olan koltuk değneği. Evin yorgunluğunu, yıllanmışlığını, geçmişini, mevcut durumunu çok hoş şekilde özetliyor gibi. Ne ara gördün de çektin Kenanım :)) Ben bir de birkaç at fotoğrafı çeksen diyorum, hoş olur bence ;-)

D.
Bağlantı

”özgür insan, denizi seveceksin her zaman”

küçük şeylerden mutlu olabilmeli insan, mesela sahildeki bir bankta oturup uzaklara bakmaktan...

BAĞLANTILAR

  • SÖRF
  • BLOGCU ARKADAŞLAR
  • sahildekibank@gmail.com

    Sahildekibank... güzellikler denizinin kıyısında... sonsuza dek... umutla...

    Kayıt: - Toplam:
    Son Sayfa | Sonraki Sayfa